Marihuana a jaskra

Niwelowanie objawów jaskry przy pomocy marihuany było jednym z pierwszych potwierdzonych przez wyniki badań jej medycznym zastosowaniem. Pod koniec lat 70. zaczęto poważnie podchodzić do prozdrowotnych właściwości marihuany, a jej wpływ na rozwój jaskry badany jest aż do teraz. Dzięki dotychczasowym badaniom jednoznacznie ustalono, że konopie mogą pomóc chorym, jednak nie jest to panaceum na tę nieuleczalną chorobę.

Wzrok

Wzrok

Jaskra – niebezpieczna, cicha choroba

Jaskra to powolne i postępujące uszkodzenie nerwu wzrokowego i komórek zwojowych siatkówki. Wyróżnia się jej dwa typy: jaskra pierwotna otwartego kąta przesączania oraz ostra jaskra pierwotna zamykającego się kąta. Objawy w obu tych odmianach są zgoła inne. W pierwszym przypadku chory może zobaczyć tylko to, co znajduje się naprzeciw jego źrenicy, a obraz po bocznych stronach widzenia stopniowo zanika. W drugim występują silne bóle oka wraz z jego zaczerwieniem, wymioty, spowolnione przystosowanie do ciemności, widzenie za mgłą, mroczki lub aureola wokół źródeł światła. Nieleczona jaskra prowadzi do stałej ślepoty.

Przyczyna powstawania jaskry nie jest do końca znana. Wini się za nią zarówno dziedziczenie, krótkowzroczność, wiek, rasę, jak i aspekty środowiskowe, w tym nawet spożywanie niektórych produktów. Głównym problem przy jaskrze jest zwiększone ciśnienie śródgałkowe. Aktualnie do jego obniżenia stosuje się trzy główne metody: leczenie medykamentami, zabiegi laserowe, chirurgiczne. Jako leczenie alternatywne wybiera się przyjmowanie kannaboidów.

Jak marihuana może pomóc?

Oko

Oko

9ΔTHC oraz inne substancje zawarte w konopiach, także tych syntetycznych, działają poprzez agonistyczny wpływ na receptory kannabinoidowe CB1 i CB2. Stwierdzono, że terapia kannabinoidami powoduje rozszerzenie naczyń krwionośnych rogówki oraz obniżenie ciśnienia śródgałkowego poprzez miejscowe działanie na receptory CB1 w oku. Ponadto wykazano działanie przeciwbólowe. U chorych w wyniku uszkodzenia nerwu wzrokowego i jego niedokrwienia dochodzi do obumierania neuronów. Aktywacja receptorów CB1 chroni przed skutkami przejściowego niedokrwienia.

Badania naukowe potwierdzające skuteczność marihuany

Pierwsze badania miały miejsce już w 1979 roku. Zbadano wtedy 16 chorych na jaskrę, z których połowa miała wysokie ciśnienie krwi. Wszystkim kazano wdychać konopie z 2,8% stężeniem 9ΔTHC. Zabieg ten pozwalał w szybkim czasie zmniejszyć ciśnienie wewnątrz gałki ocznej zarówno u tych z podwyższonym ciśnieniem, jak i u tych z normalnym. Efekt stabilnego ciśnienia utrzymał się przez ok. 4 godziny.

Marihuana

Marihuana

Rok później ustalono, że przy wdychaniu THC potrzebna jest minimum godzina, by zaszło obniżenie ciśnienia oraz zwrócono uwagę na skutki uboczne stosowania marihuany, w tym zawroty głowy, zmiany zachowania, kołatanie serca. Stwierdzono więc, że terapia kannabinoidowa powinna być raczej aplikowana bezpośrednio do oka.
Kolejne lata przyniosły nowe odkrycia. Naukowcy opracowali olejek, z którym stężenie THC nie przekraczało 0,1% i mógł być on nakładany miejscowo. Jedynym jego minusem był długi czas reakcji – na obniżenie ciśnienia trzeba było czekać ok. 6 godzin, jednak efekt ten mógł się utrzymywać nawet pół doby. Takie wyniki zainspirowały naukowców do stworzenia w 2000 roku syntetycznego środka HU-211, który nakładany od razu na gałkę oczną zmniejsza ciśnienie w ciągu godziny i działa przez 6 godzin.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.